Eerst levend water … de rest komt later

GKv Emmaus Bergen op Zoom

projectpreek Pinksteren 2017

coproductie Tjeerd de Boer & Wijnand Lammers

mijn preekstoel.jpg

1      Inleiding

Pinksteren is het laatste feest in een reeks waarin we hebben stilgestaan bij hoe God ons redt door het geven van zijn zoon.

Tijdens dit feest denken we aan de komst van de Geest van Christus.

Is Pinksteren daarmee vooral het feest van de hoop?

Het staat immers in het teken van het begin van de oogst, zoals we lezen in Romeinen 8: ‘We hebben de Geest ontvangen als een voorschot.’ Daarin ligt alles wat komt opgesloten.

Maar wordt alles nu ineens anders? Zo van: “Gods Geest is in mij komen wonen dus ik voel mij  altijd vol van God en wil  niets liever dan zijn wil doen. Vanaf nu ben ik altijd vol hoop.”

Zou het?

Fairtrade-VoedingsDomein

We hebben in het kader van ons jaarthema ‘Gerechtigheid voor mens en natuur’ stil gestaan bij onze plek op Gods aarde, bij onze verhouding tot onze medemens, dichtbij en ver weg.

Dat was vaak een harde confrontatie met een wereld vol onrecht en afbraak van Gods mooie schepping, Daar hebben wij ook een plek in.

Als je daarover nadenkt kan je alle hoop verliezen:

  • Wordt alles anders als ik mij inzet voor mens en wereld? Het is niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat. Ik kan wel biologisch en / of fair trade kopen, maar het marktaandeel is hooguit 5 %.
  • We kunnen ons inzetten om medeburgers van Bergen op Zoom te bereiken met het goede nieuws van Jezus Christus, maar we merken vaak dat de grote meerderheid hier schouderophalend aan voorbij gaat.

Misschien kom je hier al helemaal niet aan toe omdat je al genoeg te stellen hebt met jezelf en vraag je jezelf vertwijfeld af:

Gods Geest altijd in mij? Ik ervaar niets.

Mijn leven altijd vol inspiratie? Alles valt tegen.

Je denkt: Wat heeft het allemaal voor zin?

En wat doet God er aan? Wat belooft hij op dit vlak? Welke hoop geeft hij ons als hij zijn Geest geeft, wat we vandaag vieren?

Daar zal het vanmorgen over gaan. We willen nu gaan luisteren naar wat God hierover zegt. Eerst lezen we Ezechiel 47 vers 1-12, daarna uit Romeinen 8, vers 18-25.

2      Zonde en straf

De profeet Ezechiël moet het volk Israël Gods straf aankondigen.

Waarom? Wat hebben ze misdaan?

Veel! Het volk van God is steeds verder afgegleden en gaat steeds verder in het bouwen van een samenleving vol van gruwelijk onrecht. Zeer uitvoerig en gedetailleerd moet Ezechiel dat aanwijzen.

Je weet soms niet wat je leest: het lijkt wel een of ander roddelblad uit 2017.

privecover_wk09_2017_lr

Neem bijvoorbeeld Ezechiël 22:

… je bent een stad van bloedvergieten en daarom is je tijd gekomen Je bent een stad van afgodsbeelden en daarom ben je onrein.

Kinderen hebben er hun vader en moeder veracht, vreemdelingen zijn er uitgebuit en weduwen en wezen zijn er onrechtvaardig behandeld.

Gods heilige stad van weleer staat bol van de onveilige grensoverschrijdende seks.

De een heeft met de vrouw van een ander geslapen, een tweede zijn schoondochter met ontucht bezoedeld, een volgende heeft zijn zuster, de dochter van zijn vader, verkracht.

God walgt er van als dit in zijn gemeente, onder zijn volk gebeurt.

Ook het schenden van de sabbat wordt genoemd. Dat lijkt niet zo’n ernstig vergrijp, vergeleken met de andere zonden die hier genoemd worden. Maar let op: het gaat hier niet over je fietsband plakken op zondag.

In de sabbat zegt God tegen z’n volk: Jouw leven hangt niet van je zelf af, maar van mij. Ik zorg voor je en geef je alles wat je nodig hebt. Je hoeft dus niet 24seven door te jakkeren, maar je mag op adem komen bij mij.

Die rust geef ik niet alleen aan jou, maar ook aan je personeel, aan kwetsbare mensen bij jou in de straat, aan je dieren, je land.

Achter de wekelijkse sabbat ligt het sabbatsjaar, waarin het land rust krijgt en de armen en ook de natuur op adem konden komen, elk 7e jaar. Na elke 7 x 7 jaren is er een jubeljaar, waarin schulden worden kwijtgescholden, bezittingen worden verdeeld en mensen een nieuwe kans krijgen. Want, zegt God: ik heb alles gemaakt en ik heb jullie bevrijd.

Nee, zegt het volk in de dagen van Ezechiel.

Wij willen alles zelf in de hand houden, want dan weten we tenminste waar we aan toe zijn. Het werk moet altijd doorgaan en wie het tempo niet kan bijhouden heeft gewoon pech gehad en als je toevallig weduwe, wees of vreemdeling bent, dan zoek je het maar uit. Het schenden van de sabbat heeft armoede en uitbuiting tot gevolg.

8de3cd476a8318ef5584b88d85e03b9e_rich-and-poor-rich-vs-poor-clipart_1300-1130

Nu lijken de zonden die Jeruzalem verweten worden, iets uit een andere tijd.

We zijn inmiddels zo ver ontwikkeld, dat we geen afgodsbeelden meer aanbidden. Elkaar vermoorden in de kerk? Dat maken we gelukkig niet mee. Trouwens, ook in de samenleving levert moord nog altijd forse gevangenisstraf op. Dergelijke brute seks? We zijn geen beesten. Als het even kan werken we niet op zondag. Het valt werkelijk ontzettend mee met ons.

Maar Jezus leert ons anders kijken. In de bergrede peilt hij ons dieper:

  • Geen afgoden, zeg je? Steun je dan echt alleen op mij?
  • -Geen moord? Heb je dan nooit iemand in je hart verwenst, uitgescholden? Wat een …  als je in het verkeer werd gesneden? Voor God is dat gelijk aan moord.
  • Zijn je gedachten altijd zuiver als er een mooie meid of een knappe vent voorbij komt? Komt seksueel misbruik niet ook in de kerk voor? En het kijken naar porno?
  • Ik werk dan wel zo min mogelijk op zondag, maar draag ik er met mijn aankoopgedrag aan bij dat medemensen voldoende inkomsten hebben om ook een dag te rusten en dat de natuur op adem komt? Vaak niet.

Het zijn deze zonden waar de Geest ons van reinigt. Dat hebben wij nodig.

Hoe doet hij dat? Daar gaat onze tekst over.

Het zal (in de rivier die uit de tempel komt)  wemelen van de levende wezens, overal waar de rivier stroomt, komt leven. Er zal daar vis zijn in overvloed. Als dit water in de Dode Zee aankomt, wordt het water daar zoet …

Alleen de moerassen en poelen worden niet zoet, die blijven vol staan met zout water.

Bibel-Ezechiel-47-9-Wohin-der-Fluss-gelangt

3      Betekenis van levend water

Wat zou dat betekenen, die stroom van water die zuivert en leven geeft?

God reinigt door  water. Dat kwamen we al eerder tegen in Ezechiel. Denk aan hoofdstuk 36 vers 25-27, het gedeelte waar ik de wetlezing mee afsloot.

Hier wordt duidelijk een link gelegd met de Heilige Geest.

Ook in de psalmen die we vanmorgen gezongen hebben zie je dat terug, in het verband tussen verbondenheid met God en rivieren van levend / stromend water.

  • Psalm 1 zegt dat wie vreugde vindt in de wet van de Heer, zal zijn als een boom, geplant aan stromend water.
  • Psalm 36 vers 10: Bij u is de bron van leven, u lest de dorst van hen die bij u schuilen.
  • Dat beeld van ons teksthoofdstuk zien we ook terug in psalm 46 vers 5: Een rivier, wijd vertakt, verblijdt de stad van God, de heilige woning van de Allerhoogste.

Jezus zelf grijpt in zijn onderwijs ook hier op terug.

  • In Johannes 4 is hij in gesprek met een vrouw bij een waterput en zegt dan: Wie het water drinkt, dat ik hem geef, zal nooit meer dorst krijgen. Het water dat ik geef zal in hem een bron worden waaruit water opwelt dat eeuwig leven geeft.
  • Niet lang daarna bezoekt Jezus een van de grote Joodse feesten, waar hij iets soortgelijks zegt en daarbij het oude testament aanhaalt: ‘Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft … De evangelieschrijver Johannes zegt daarover: Hiermee doelde hij op de Geest die zij die in hem geloofden, ontvangen zouden (Jh 7:38-39).

Wat betekent dit allemaal?

5_bd365bb4a729595cf57cee6de7cc82ca46a9ce8f

4      Herstel van alle leven

Waar het levende water komt, daar vindt reiniging plaats. Als de Geest van Christus ons doortrekt, bloeien we op en zijn we niet langer bedreigend voor onszelf en de ander.

De oproep is niet alleen: Laat je met God verzoenen, maar ook: Laat je reinigen.

Hoe? Door levend water overal toe te laten. Mag de Heilige Geest heel je leven bepalen, al je keuzes sturen?

Dat gaat heel diep. Zo diep als de Dode Zee.

=_UTF-8_B_SnVkZWEtV29sdGVycy5qcGc=_=

Weet je welke steden lagen op de plek waar nu de Dode Zee ligt?

Sodom en Gomorra.

Steden vol ultiem kwaad, schrijnend onrecht, brute, grenzeloze onveilige seks.

Ook deze plek, zo vervuild door de zonde, raakt vervuld van Gods Geest.

  • Voel je je (nog steeds) schuldig over het kwaad dat je gedaan hebt? Er gaat geen zonde zo diep, of God kan die verzoenen en je geweten reinigen door zijn Geest.
  • Ben jijzelf slachtoffer van grensoverschrijdend kwaad van iemand anders? De Geest is bij machte om al je wonden te helen. De Geest van Christus geneest alles tot -600 m. NAP.

God stelt ons hier –via Ezechiel- voor de keus vanmorgen: Wil je heel je leven laten zuiveren door zijn Geest, of houd je toch bepaalde terreinen voor jezelf?

Dat kan, maar weet wel dat het daar dan dood blijft, dat het daar stinkt. Waarom zou je de enige die echt kan helpen, wegsturen?

Als je de Geest wél toelaat, dan komen er vruchten: liefde, vreugde en vrede, geduld, zachtmoedigheid (Gl 5:22-23).

En, terug naar Ezechiel, dan ga je recht doen aan mens en natuur, zoeken naar wegen om goed te zijn voor mens en dier. Dan breng je veiligheid en heelheid in relaties.

18671330_862254467261623_50674594443744902_n

Dit soort processen zie je ook bij ons in de natuur:  waar de invloed van levend water (grondwater wat opkwelt) toeneemt, komen er ook ‘’vruchten’’:  prachtige natuur met veel bijzondere soorten.

Ga maar mee kijken in het Halsters Laag, na deze dienst. Als die invloed van levend water verdwijnt, verdwijnen ook die soorten.

Het is ook opvallend dat door de gave van de Heilige Geest ook de natuur herstelt. Zo zit de tempelbeek vol vis en staan er prachtige bomen langs de oever. Ook in Romeinen 8 wordt een direct verband gelegd tussen de Geest en toekomst voor de hele schepping.

Waar het levende water komt, daar vindt reiniging én herstel plaats.

Maar, terug naar onszelf: hoe doe je dat, Gods Geest overal op toelaten?

Door het bij God te zoeken.

Weet je nog waar die bron van de rivier van levend water zich bevond? Juist: in de tempel, de plek waar God woont, waar hij verzoening brengt en verandering. De bron ligt buiten jezelf.  Onze bron is Jezus Christus! Maar dit is echt bijzonder en zó mooi: Jezus brengt die bron binnen in onszelf.

Hij zegt: Wie in mij gelooft, stromen van levend water zullen uit hem vloeien. Je mag het doorgeven. Vraag God hierom, prijs hem er om, ga bidden en bijbellezen. Focus op zijn kracht: ik kan het niet, maar wil het wel, Heer kom met uw bron in mij.

5      Hoop

Misschien denk je nu: het klinkt allemaal prachtig maar ik kan het nog steeds niet opbrengen om te werken aan verandering van de samenleving. Ik heb echt genoeg aan mijzelf.

Ik bid al zo lang en toch doet God blijkbaar niets aan mijn  verdriet om mijn stukgelopen huwelijk, mijn stille gevecht met mijn moedeloosheid, mijn ziekte en aan het feit dat ik mijn overleden vader zo mis. Ik heb er mijn handen aan vol om tenminste mijn eigen leven een beetje op de rails te houden.

Wat heeft het allemaal  voor zin: wat ik doe is toch niet meer dan een druppel op een gloeiende plaat. Laat mij maar.

fotositedruppel1.jpg

Maar focus dan op de hoop die meekomt met de Heilige Geest, waar we van lazen in Romeinen 8. Dit is allemaal verdiend door Christus die het ons geeft door zijn Geest.

En dat geeft hoop: als we merken dat de Heilige Geest in ons bezig is doordat we met God willen leven, is dat een bewijs dat God ook de rest gaat geven: Hij gaat heel ons bestaan bevrijden.

Zo lang het nog niet zo ver is, steunt de Geest  ons, door met ons mee te ‘steunen’.  Het steunen, de barensnood hoort er dus nog wel bij. Het gaat hier inderdaad niet over optimisme, niet over ‘maar als wij ons met elkaar inzetten, dan kunnen wij de wereld redden’.

Nee, het gaat over hoop: we hebben de Geest ontvangen als een voorschot.

Echte hoop is hard werken, want je ziet het nog niet, je ervaart het nog niet altijd. Het is God die het gaat doen.

We delen die hoop met heel de schepping. De natuur verlangt ernaar dat wij bevrijd worden. Waarom? Omdat zij dan ook eindelijk bevrijd wordt van de afbraak en van het altijd maar weer moeten sterven.

Ook voor de hele schepping geldt: eerst levend water, de rest komt later.

De natuur deelt daarmee in jouw hoop.

Deelt de natuur ook in jouw  aandacht, jouw zorg?

Advertenties

Die heilige kus brand warm op die wang én in die hart

 

DSC06359.jpg

foto´s Anneke de Vries

 

Broers en susters, groet was dus ‘n teken van gemeenskapsoefening. En hierdie beoefening van gemeenskap moes die gemeentelede nie net doen met diegene wat ‘n rol gespeel het in die verbreiding van die evangelie in Rome nie, maar ook almal met mekaar (“groet mekáár met ‘n heilige kus” – vers 16). Paulus se finale oproep aan die gemeente in Rome – ast’t ware die uitroepteken agter sy hele brief – is ‘n baie kragtige: wees mekaar se broers en susters! Hoekom? Want julle is saam in die Here, in Christus! Moontlik het dit jou opgeval hoeveel keer in die eerste 16 verse hierdie uitdrukkings gebruik word. Kyk maar saam met my – vers 2: “ontvang haar in die Here”; vers 3: “my medewerkers in Christus Jesus”; vers 7: “wat reeds voor my in Christus gewees het”; vers 8: “my geliefde in die Here”; vers 9: “ons medewerker in Christus”; vers 10: “die beproefde in Christus”; vers 11: “die wat in die Here is”; vers 12: “vroue wat in die Here arbei”; en vers 13: “die uitverkorene in die Here”.

DSC06340.jpg

Maar daar is natuurlik meer… Daar is ook vanaand aan u die oproep om ander te groet, met hulle gemeenskap te beoefen. En dan begin ons hier in die eie gemeente. Hier het die Here u aan mekaar gegee, aan mekaar verbind. Die prediking van die evangelie, die kerklike onderrig, die leer van die Skrifte – die belydenis van die Skrif! – bind u aanmekaar. Beoefen dan ook daardie band – nie net met sommiges nie, maar met almal in die gemeente. Dit is pragtig om te sien hoe, in die gemeente van Rome, hulle nie toegelaat het dat dinge wat in die wêreld tipies skeiding sal bring, ook in die gemeente skeiding bring nie.

DSC06333.jpg

Maar daar is nóg meer groetverpligtinge… Hier sit vanaand afgevaardigdes van die kerke met wie ons samesprekings voer. En ons was gister afgevaardig by die Gereformeerde Kerk die Kandelaar, waar ‘n nuwe predikant bevestig is. Ons het daar ‘n groete-boodskap oorgedra. En moontlik dat hulle vanaand hier ‘n groete-boodskap oordra. Hoekom doen ons dit? Is dit maar net ‘n hoflikheidsgebaar? Is dit maar net die gewoonte? Nee, gemeente, ons doen dit omdat ons in die proses is om bande te bou, ons het al ver gekom om die eenheid van die geloof met mekaar te ontdek. Dáárom groet ons mekaar, dáárom sê ons vir mekaar: “Ons aanvaar julle, ons het ‘n band met julle, en ons wil daardie band beoefen!” Broers en susters, groet daarom hierdie gemeentes in die Bybelse sin van die woord. Groet hulle, want hulle arbei saam met ons in diens van die Here. Groet hulle, ook al is daar sommige dinge wat ons verskillend van mekaar doen. As ons tot die konklusie moet kom dat Christus uit genade, net soos by ons, in hierdie gemeentes sy wonderlike verlossingswerk doen, groet dan met vrymoedigheid, sonder vrees, in geloof.

DSC06345.jpg

[met dank aan Erik van Alten]

Volgen zonder vragen

GKv Emmaus 23 april 2017 afscheid

1 Korintiers 9 vers 24-27

2 Korintiers 11 vers 21b – 12 vers 10

1      Zwak of sterk? [Charles]

Schermafdruk 2017-04-21 06.16.32.png

Ik ben boos! dat zei iemand in de kerkenraad, nadat we besloten hadden om Tjeerd emeritaat te verlenen. Later hoorde je in de gemeente ook die zelfde boze reactie.

Ik ben boos – niet op Tjeerd maar – op God! Waarom moest Tjeerd ziek worden zodat hij z’n werk niet meer kan doen? Snap jij er iets van?!

Dat is moeilijk om te verwerken.

Je wilt niets liever dan het evangelie doorgeven. Maar de ziekte van Parkinson maakt dat je niet goed kunt lopen en dat je stem zwakker wordt. Hoe kun je zo Gods werk doen?

Schermafdruk 2017-04-21 06.16.49

In de termen van Paulus aan Korinte: Je wilt graag als een atleet rennen voor de Heer maar er wordt elke keer een doorn in je vlees gestoken … Of je wilt als bokser rake klappen uitdelen voor God, maar een engel van de satan slaat je knock out … Dan komt ’t toch niet goed?

Tussen haakjes. Over wat Paulus nou precies met die ‘doorn in  het vlees’ bedoelt, lopen de meningen uiteen. Van een oogziekte (Gl 4:15) en een spraakgebrek tot epilepsie (2 Ko 10:10).

Jos Douma schrijft:

We weten eenvoudigweg niet wat de betekenis is van de doorn in het vlees. En weet je, het is ook helemaal niet belangrijk om het precieze karakter van die doorn te kennen. Veel belangrijker is dat Paulus zegt, ook al heeft hij gebeden of Jezus de doorn wilde verwijderen: Ik schep vreugde in mijn zwakheid.

Kan dat? Hoe kan Paulus vreugde scheppen in beledigingen en nood, vervolging en ellende?

Paulus zegt hier twee dingen.

  1. Het is Christus die toelaat dat zijn kerk en zijn knecht zwak worden. Hij heeft ’t in de hand. Ja zeker, het is ‘een engel van de satan’ die Gods werk wil afbreken. Maar Paulus bidt de Heer om bevrijding. Jezus zorgt voor z’n kerk en z’n knechten.
  2. Zwak en sterk – de Heer leert ons daar op een andere manier naar te kijken. In mijn zwakheid ben ik sterk.

Ook tegen ons zegt de Heer: mijn genade is u genoeg, meer hebt u niet nodig.

Schermafdruk 2017-04-21 06.17.02.png

Met die woorden uit 2 Korintiers 12 vers 9 is Tjeerd als dominee bevestigd in Aduard in 1978. Mijn genade is u genoeg. Dat woord van God staat boven het leven en werken van Tjeerd en Mieke tot vandaag nu ze afscheid nemen.

Zwak of sterk? Ook zij hebben moeten leren om daar anders naar te kijken. In mijn zwakheid ben ik sterk.

  • Jij hoeft geen indruk te maken op mensen met wat jij als voorganger in Nederland en in Afrika hebt gepresteerd. Laat maar zien wat Christus in jouw leven doet – zijn goedheid is overweldigend.
  • Ook als een gemeente niet groeit – die kerk, daar moet je bij zijn! – maar krimpt – wil je daar bij horen? Zeker, wat in de ogen van de wereld zwak is … – maar juist daar wordt het sterke verhaal van pasen, van Christus’ redding verkondigd!
  • Denk niet, Tjeerd, dat de Heer afhankelijk is van jouw preken, jouw bevlogenheid, jouw rennen en vliegen [Marta, Marta!]. Per gratie mag je meelopen achter hem aan.
  • Hoe reageren wij op een misbruikschandaal in de kerk, op kwade geruchten in de pers, op tegenslagen – wat is Gods gemeente zwak … nu blijken ’t geen mooie praatjes te zijn maar het is echt. We leven van genade.

In mijn zwakheid wordt zijn kracht zichtbaar. Zegt Paulus. Zegt Tjeerd. Zeggen wij.

2      Tot dienst bereid [Tjeerd]

Nu ik hier voor jullie sta, kan ik een gevoel van verlegenheid niet onderdrukken. Of laat ik ’t een gevoel van tekort noemen. Of schuld?

Schermafdruk 2017-04-21 06.17.17.png

Pastor Tjeerd – zo kwam ik in 2013 binnen. Daar hadden jullie behoefte aan. Hoorden wij toen ik op beroep kwam preken. Missionair bevlogen – ja maar ook pastoraal. Ik kon dat bieden.

Ik heb ’t niet kunnen bieden. Bij de meesten van jullie ben ik niet meer op bezoek geweest na de kennismaking – of na de begrafenis. Sorry.

Ik moest me noodgedwongen beperken tot de toetreders. Geloofsgesprek met nieuwe leden.  Cursus bijbellezen. Coaching van de kringleiders. Ook dat is jammer genoeg niet geworden wat ik gedacht had.

Ik weet dat ik me niet schuldig hoef te voelen. De Heer stak me een doorn in het vlees. Om met Paulus te spreken:

U moest eens weten hoe graag ik wilde … maar ik werd verhinderd (Rm 1:13, 15:22vv).

Aan Paulus wil ik me spiegelen. In 1978 ging m’n ‘intredepreek’ over dienstknecht zijn: 1van God, 2van z’n woord en 3van de gemeente  [netjes in 3 punten, zo deden we dat toen nog …].

Ook in m’n laatste officiële preek kijk ik naar het leven en werken van Paulus. Heel praktisch lees ik in Handelingen 16 vers  6-10:

6Ze trokken door Frygië en de landstreek Galatië, omdat ze door de heilige Geest werden verhinderd Gods woord in Asia te verkondigen. 7Toen ze bij de grens van Mysië kwamen, wilden ze doorreizen naar Bitynië, maar dat stond de Geest van Jezus hun niet toe. 8Daarom trokken ze door Mysië tot ze de kust bereikten en in Troas aankwamen. 9Daar kreeg Paulus ’s nachts een visioen, waarin een man uit Macedonië hem toeriep: ‘Steek over naar Macedonië en kom ons te hulp!’ 10Toen Paulus dit visioen had gezien, wilden we meteen naar Macedonië vertrekken, omdat we eruit opmaakten dat God ons geroepen had om aan de mensen daar het evangelie te verkondigen.

2.1     Heer wijs mij uw weg

Hoe weet je wat God wil? Daar heeft iedereen in de gemeente wel ‘s mee geworsteld. Vragen over school en werk, over relaties.

Die vragen spelen overal. Ik herinner me een gesprek in Soshanguve in 2011.

P1050603

De groeigroep daar kwam uit op 3 punten:

  1. trouw in de bijbel lezen, want daar leer je Gods wil kennen
  2. concreet bidden of de Heer je de weg wil wijzen
  3. goed luisteren naar het antwoord – dat kan komen via een bijbeltekst, een zinnetje in de zondagse preek, een droom, de ‘toevallige’ ontmoeting met iemand, een gezang, iets wat in je leven gebeurt enz.

Bij punt 2 zei iemand terecht dat ‘t wel een open vraag moet zijn – dus niet zoals ’t soms gaat dat jij de richting bepaalt en dat God alleen nog ff op het stippellijntje moet tekenen. Plus bij 3: wees geduldig, het antwoord van boven komt niet altijd direct.

Handelingen 16 vertelt over Gods leiding voor Paulus en zijn werk.

Paulus wist dat God hem had uitgekozen om Jezus aan de heidenen te verkondigen.

“Hij is het instrument dat ik gekozen heb – zelfs al vóór z’n geboorte – om mijn naam onder alle volken uit te dragen.” (Hd 9:15, 13:2, Gl 1:15).

Maar waar en wanneer?

Schermafdruk 2017-04-21 06.17.43

Enter a caption

De richting was duidelijk: van Jeruzalem naar Rome. Zo had Jezus het gezegd (Hd 1:8, 28:30v). Paulus begon daarom overal waar hij kwam in de joodse synagoge. Eerst de jood en dan de Griek  (Hd 13:44vv, vgl. Rm 1:16v). En hij begon z’n zendingswerk … op Cyprus. Dat zal wel komen omdat z’n maat Barnabas een Cyprioot was (Hd 4:36v).

Paulus had duidelijk wel een plan. Maar hij liet zich leiden. Je kent wel de kaarten van Paulus’ zendingsreizen. Hier zie je een kaart waarop ook de  reizen staan ingetekend die niet doorgingen.

Paulus liet zich leiden.

Dat herken ik. “Heer, hier zijn wij. Wijst u ons uw weg. Waar wilt U ons hebben?”

Groepsfoto Botshabelo 2.jpg

Zo ging onze weg van A naar Z, van Aduard in 1978 naar Zwolle in 2017. Wie had dat gedacht? Tjeerd en Mieke naar Zuid-Afrika. Wij niet in elk geval. Dat is niks voor jou, zeiden ze in Aduard, Maar de Heer wees ons die weg – ik heb ’t laatst verteld in de preek over ‘Jezus volgen’.

Hunebed_D53_Havelterberg

Weten jullie wat dit is? [..]

Weten jullie waar dit is? […]

Wie is hier wel eens geweest? […]

Toen wij in Meppel woonden, gingen we daar geregeld naar toe. De kinderen vonden ’t leuk: op de stenen klimmen, of op de uitkijktoren die daar in de buurt stond.

Alleen de weg erheen vanaf de parkeerplaats was lastig. De kinderen renden vooruit: moeten we hier links, Pap? Is dit de goeie weg?

Zo leven wij ook vaak als kinderen van God. Je rent vooruit, ongeduldig. “Hier moeten we vast rechtsaf!” Je loopt Vader voor de voeten. Dat is geen volgen in bijbelse zin. Ik weet ’t beter!

Echt luisteren moet je leren.

Leer mij volgen zonder vragen.

2.2     God roept [of niet]

Nog even weer naar de kaart.

Schermafdruk 2017-04-21 06.18.05.png

Paulus wil Gods woord verkondigen in Asia. Heeft hij de belangrijke stad Efeze op ‘t oog? Hoe dan ook, de heilige Geest zegt: nee, nog niet. Pas veel later komt Paulus in Efeze (Hd 19:1vv).

Bitynië dan? Ook daar ligt een belangrijke stad, Nicea. Je kunt je voorstellen dat … Nee, zegt ‘de Geest van Jezus’ – mooie uitdrukking trouwens: de Zoon en de Geest zijn één (Rm 8:9, Gl 4:6, Fi 1:19). Nee, nog niet. Bitynië komt later wel (1 Pt 1:1). Nicea wordt  belangrijk maar niet door jou.

Niet Asia. Niet Bitynië. Jezus wil Europa in. Naar Troas, Filippi, Athene, Rome. Lydia moet met d’r kids gedoopt worden. De gevangenbewaarder en z’n gezin. Aquila en Priscilla. Apollos. God heeft een plan. Kom over en help ons!

Paulus en Lucas – vanaf nu is het ‘wij’ – willen luisteren en gehoorzamen. Meteen gaan ze op zoek naar een schip. Tot Dienst Bereid.

Soms moet je je plannen bijstellen. Dat plan is niet verkeerd. Toch zegt de Heer: nee.

Nee, nog niet. In 2007 stonden Mieke en ik klaar om opnieuw naar Zuid-Afrika te gaan. De nood was hoog. Het zendingsteam riep ons. We waren er nodig. Ons ticket was zelfs al geboekt, op 10 augustus. –

Oner-009-b

Op 10 augustus lag ik op de operatietafel in het UMC Utrecht. Een hersentumor. Zuid-Afrika? Ik dacht ’t niet, zei de Geest. Nee, nog niet.

In april 2008 mochten we alsnog gaan. Niet in mijn kracht of bouwend op jarenlange ervaring. Als zwakke mens met Parkinson. De genade van God, die is pas sterk!

Probeer ’t maar. Volgen zonder vragen. In jouw unieke situatie. Ambtsdrager of gemeentelid. Homo of hetero. Getrouwd of single. Gezond of ziek. Laat je leiden.

En dan zul je ervaren wat al in Spreuken staat:

Een mens stippelt zijn weg uit,

de Heer bepaalt de richting die hij gaat.

Schermafdruk 2017-04-21 06.18.26

Dat is de trouwtekst van onze Erik en Femke. Ze kunnen geen kinderen krijgen. Ze zitten nu in ’t proces van adoptie. En wat blijkt? Omdat Erik in  Zuid-Afrika geboren is – ach ja, mission kid – is ‘t nu voor hen gemakkelijker om een kind uit dat land te adopteren …

Wonderlijke leiding van onze Heer!

Dat geeft moed. Ook als er dingen gebeuren die je niet kunt plaatsen. Ongewild kinderloos. Een scheiding. Ernstige ziekte. Heer hoe kan ik u nou dienen als u mij een doorn in het vlees steekt?

Dan zeggen we:

Heer ik wil uw liefde en genade loven,

al begrijp ik er geen steek van.

En dan niet: ’t zal wel ergens goed voor zijn – maar vol overtuiging als kind van de Vader:

Leer mij volgen zonder vragen.

Vader, wat U doet is goed.

3      Ga met God [Lucas]

 

Het geheim is om ‘de goede golf te pakken’. Je kunt zelf geen golven maken. God zorgt voor de juiste wind – jij moet daarin ‘meegaan’.

Zo is het ook in de kerk. Paulus c.s. volgden de weg die God hen wees. Niet naar … ook niet … KOEH naar Europa. De Heer opent deuren – wij gaan naar binnen [Hd 14:27, 1 Ko 16:9, 2 Ko 2:12, Ko 4:3].

open_deuren_1

Tjeerd heeft lang in de zending gewerkt. Als je ’t hem vraagt of als je z’n weblog volgt, weet je dat in Zuid-Afrika ook op die manier gewerkt is.

Surfen op Gods golven.

Waarom begon hij in 1988 in Soshanguve een zendingspost naast Mamelodi? Wat ligt achter de beslissing om in 2008 een nieuw ‘preekpunt’ te openen in wijk F4, maar in 2012 het oude ‘preekpunt’ in wijk CC te sluiten? Dat was de gang van Gods Geest volgen – die kennelijk in CC geen groei gaf, terwijl in F4 levend geloof opbloeide. Zendingswerk is de Heer volgen in wat hij doet.

Kerk zijn in West Brabant nu verschilt niet echt van kerk zijn in West Turkije toen. Ook in de Emmauskerk willen we surfen op de golven van de Geest.

Beeldmerk emmaus kerk_kleur

Dat was de omslag jaren geleden. Van overleven als klein krimpend kerkje naar missionaire gemeente. “Heer, u hebt ons in deze stad niet voor niets een plek gegeven. Omdat U van ons houdt, willen wij …”

Zo kwamen Tjeerd en Mieke hier terecht. Zij en wij waren verbaasd over die match. Is ‘t toeval? Nee, leiding van boven. God heeft een plan met Petrus en Paulus, Lucas en Lydia. Ook deze jaren van 2013 tot 2017 passen daarin. Geloven wij. Inclusief Parkinson en DBS operatie.

Zullen we zo verder gaan in de Emmauskerk?

  • Niet negatief: krimpende kerken in de classis, minder dan 100 leden in deze gemeente, lege stoelen in de middagdienst ,… ☹
  • Maar positief: de opvolger van Tjeerd staat al klaar, het woord van God blijft, Christus heeft veel volk in deze stad (Hd 18:10). Genade van God, meer hebben we niet nodig. 😊

Zullen we zo afscheid nemen van elkaar?

follow-jesus-sand

Ga met God en hij zal met je zijn.

In een zorgwoning in Zwolle. Of vol energie in de Emmaus. De Heer is er altijd en overal.

Amen.

Jezus volgen – Lucas 9 vers 57-62

GKv Emmaus 19 maart 2017

Lezen   Lucas 9 vers 51 – 10 vers 20

1      twee varkens

Varkens-achtergronden-dieren-varken-wallpapers-foto-1.jpg

Het gebeurde in Rusland, in de tijd van het communisme. Dat betekent dat de overheid in dat land het voor het zeggen had. De mensen moesten hun eigendom afstaan aan de staat en delen met anderen.

In die tijd kwam een ambtenaar van de partij op bezoek bij een kleine boer in Rusland. Hij zei: zo, ik kom eens ff checken of jij wel een goede communist bent.

Stel jij hebt twee boerderijen. Zou je er dan wel één willen afstaan aan de overheid?

O jawel hoor, zei de boer.

En als je nou eens twee trekkers hebt. Zou je er dan wel één van willen afstaan?

O jawel hoor, zei de boer.

En stel nou je hebt twee varkens. Zou je er dan wel één willen afstaan aan de staat?

Dat denk ik niet, zei de kleine boer.

Hoe kan dat nou, vroeg de ambtenaar. Wel een boerderij. Wel een trekker. Waarom je varken dan niet?

Nou ziet u, ik heb namelijk twee varkens.

Dat is het verschil tussen theorie en praktijk. Iets zeggen is gemakkelijk. Maar om het echt te doen, is een stuk moeilijker.

“Ik zal u volgen, Heer.” Dat is mooi. Maar heb je de kleine lettertjes gelezen? Weet je wel wat ’t kost om Jezus te volgen? Dat is de vraag waar de preek vanmorgen over gaat.

2      tekst voor zendelingen?

untitled

opa Frits, 1922-2008

Deze bijbeltekst is in mijn leven- en dat van Mieke – heel belangrijk geweest.

Ik heb twee keer eerder over deze verzen een preek gemaakt.

  1. De eerste was begin 1982 in Aduard. Ik had in die tijd een beroep, en wel voor de zending in Zuid-Afrika. Toen ik die preek maakte, hadden we nog geen besluit genomen. Maar achteraf zeiden ze in Aduard: toen je die preek hield, wisten we dat je het beroep zou aannemen.
  2. De tweede was begin 2007, in Amersfoort. Ik had in die tijd een beroep, en wel voor de zending in Zuid-Afrika. Die week moest ik een besluit nemen. Als je middenin zo’n proces zit, dan raakt deze tekst je.

Heer, sta me toe m’n vader te gaan begraven. Wij lieten wel moeders van 80-plus achter. En Mieke’s vader leefde nog, zwaar hartpatiënt. Mag je dan vertrekken? Vraagt Christus dat van je?

Ga jij nou maar op weg om het koninkrijk van God te verkondigen.

Is dit een tekst voor zendelingen?

Nou, ergens wel. Als je deze woorden leest in de context, heeft het er wel mee te maken. Door dit woord van de Heer kregen we vrijmoedigheid om te gaan. Twee keer zelfs.

Als je het losmaakt uit het verband, zou de reactie van Jezus wel heel lomp en tamelijk ontactisch zijn. Als iemand zo zou reageren bij de Alpha cursus, zou je hem er niet graag bij hebben als leider. Toch?

Kijk eens even met mij in vers 51:

Toen de tijd naderde dat Jezus van de aarde zou worden weggenomen, ging hij vastberaden op weg naar Jeruzalem.

Jezus gaat op reis.

Hij gaat op weg naar Jeruzalem.

En dan niet voor een driedaagse trip. Jezus is onderweg naar zijn kruis en opstanding. Later in hoofdstuk 18 vers 31-33 zegt hij daar zelf van:

31 Hij nam de twaalf apart en zei tegen hen: ‘We zijn nu op weg naar Jeruzalem, en alles wat door de profeten is geschreven zal men de Mensenzoon laten ondergaan. 32 Want hij zal worden uitgeleverd aan de heidenen en worden bespot en mishandeld en bespuwd. 33 En nadat hij is gegeseld, zal hij worden gedood, maar op de derde dag zal hij opstaan.’

Onze tekst gebeurt tijdens die reis.

Terwijl ze hun weg vervolgden … vers 57.

Dat geeft aan alles wat Jezus zegt en doet, een bepaalde intensiteit. “Ik zal u volgen …” weet je wat je zegt?

Daarom heb ik Lucas 10 er ook bij gelezen. Dit is een man met een missie. Het koninkrijk van God heeft jullie bereikt. De satan valt als een lichtflits uit de hemel. En als Kafarnaum zich niet bekeert, dalen ze af tot in het diepst van het dodenrijk. Dit is dus een zaak van leven of dood!

Lees zo nog eens vers 59:

Tegen een ander zei hij: ‘Volg mij!’ Maar deze zei: ‘Heer, sta me toe eerst terug te gaan om mijn vader te begraven.’

Let daarbij op het woordje eerst.

Het 5e gebod, daar gaat niks van af. Vader en moeder eren, inclusief de laatste eer. Dat is een goddelijk gebod.

Maar als Jezus roept: volg mij …

en uit vers 60 kun je afleiden dat deze leerling op weg gestuurd wordt om het koninkrijk van God te gaan verkondigen

is dan die vraag wel terecht?

Dan kun je nog twisten over de vraag of hij wil wachten tot z’n vader gestorven is om daarna Jezus te gaan volgen –

of dat z’n vader net overleden is en dat hij als zoon [de oudste zoon misschien] z’n sociale en familiale verplichtingen heeft …

maar dit kan niet wachten!

Het gaat dus om prioriteiten.

Doden begraven of doden tot leven wekken.

Volg mij! is hier: ik wil dat je nu gaat!

Voor die keus komen de meesten van u niet te staan. Mieke en ik wel. Gaan werken in Zuid-Afrika betekende letterlijk afstand nemen van onze ouders en onze kinderen. Dat vonden we moeilijk. Maar als Jezus dat van ons vraagt … dan doen we dat.

Dit is dus een tekst voor zendelingen.

Maar niet alleen voor hen.

Iedereen van u wordt geroepen om Jezus te volgen. En om de gevolgen van die keus goed door te rekenen. Het kan niet alleen theorie zijn – denk aan die boer in Rusland – hij wil dat je hem in de praktijk volgt.

3      Volgen met gevolgen

9189e129-1d57-4578-bb00-043aea72721f

Ook als de reis door de diepte gaat.

Daar gaat het over in vers 57:

Terwijl ze hun weg vervolgden, zei iemand tegen hem: ‘Ik zal u volgen waarheen u ook gaat.’

Wat bewoog die man – volgens Matteus een schriftgeleerde (Mt 8:19)? Sympathie. Echte belangstelling. Oppervlakkig geloof. God kent het hart van de mens (1 Sa 16:7). Jezus weet wat in deze man omgaat (Jh 2:25). Daarom is zijn antwoord to the point.

Vers 58:

Jezus zei tegen hem: ‘De vossen hebben holen en de vogels hebben nesten, maar de Mensenzoon kan zijn hoofd nergens te ruste leggen.’

Dat antwoord zegt iets over die man.

Was hij niet bereid om huis en haard – z’n plek van rust en familie – te verlaten?

Besefte hij niet dat de mensenzoon uit Daniel 7 wel onderweg is naar het eeuwige koninkrijk (Dn 7:13v) – maar dat de weg daarheen via een kruis en een graf lopen?

Denk hierbij ook aan vers 23 en 24:

23 Tegen allen zei hij: ‘Wie achter mij aan wil komen, moet zichzelf verloochenen en dagelijks zijn kruis op zich nemen en mij volgen. 24 Want ieder die zijn leven wil behouden, zal het verliezen; maar wie zijn leven verliest omwille van mij, zal het behouden.

Het antwoord in vers 58 zegt ook veel over de Heer Jezus zelf.

Wie zal peilen wat dat voor hem als mens heeft betekend?

  •  Hij kwam naar wat van hem was, maar z’n eigen mensen wilden hem niet ontvangen (Jh 1:11). Geen plaats voor hem (Lc 2:7).
  •  Uit Nazaret verwijderd: een profeet is niet welkom in z’n eigen stad (Lc 4:24).
  •  Hij kon niet trouwen … [geen vrouw, geen gezin] met het oog op het koninkrijk van de hemel (Mt 19:12).

Altijd maar onderweg. Geen rust. Overal moet het goede nieuws verteld worden (Lc 4:43). En dan weer verder, vers 22:

Hij zei: ‘De Mensenzoon zal veel moeten lijden en door de oudsten, de hogepriesters en de schriftgeleerden worden verworpen en gedood, maar op de derde dag zal hij uit de dood worden opgewekt.’

Wil je daar echt in mee?

Dat is zeker de moeite waard.

Maar het kost wel moeite!

4      Jezus volgen brengt je nergens

Tenminste niet in deze wereld.

Daar moet je wel echt voor willen gaan.

Lees zo vers 61 en 62:

61 Weer een ander zei: ‘Ik zal u volgen, Heer, maar sta me toe dat ik eerst afscheid neem van mijn huisgenoten.’ 62 Jezus zei tegen hem: ‘Wie de hand aan de ploeg slaat en achterom blijft kijken, is niet geschikt voor het koninkrijk van God.’

Photogen_VTF314

Ook dat lijkt een botte reactie.

Je mag toch de tijd nemen voor afscheid? Er is zelfs een bijbels precedent. Elisa mocht – toen hij door Elia geroepen werd –rustig afscheid nemen van z’n vader en moeder (1 Kn 19:19-21).

Maar opnieuw: Jezus kijkt in je hart.

Wat voor de één goed is – Elisa, nog eenmaal achterom kijken – is voor de ander dodelijk – de vrouw van Lot (Lc 17:32).

  • Als ik op dieet ben en ik vind dat moeilijk, moet ik niet ’s nachts in de koelkast gaan kijken.
  • Als ik alcoholist ben en ik heb daar een strijd in te voeren, is het niet verstandig om in de kroeg te gaan zitten met bepaalde vrienden.

Voor deze man was het kennelijk niet goed om terug te gaan naar z’n familie. Jezus kent hem door en door. Dat zou hem afhouden van zijn taak in Gods koninkrijk.

Het is goed dat je een achteruitkijkspiegel in de auto hebt. Maar als je daar te veel in kijkt, knal je op je voorganger.

Wie effectief wil ploegen en daarbij rechte lijnen  wil trekken, moet niet steeds achterom kijken.

Ook hier gaat het om keuzes.

Er is niks mis met je familie en met liefde voor je familie. Op zich.

Maar niets staat ooit op zich. Het is ingebed in je hele leven. Je leven met God.

En de grote vraag is altijd welke plaats Jezus in jouw leven heeft.

5      Jezus volgen brengt je ergens

Iedereen moet dus z’n eigen toepassing maken in de preek vandaag. Hier staat niet iets in het algemeen. Jezus zegt niet:

  • dat je als christen eigenlijk geen comfort mag hebben
  • dat je als gelovige je bloedfamilie maar moet verwaarlozen
  • dat je nooit over je schouder mag kijken

Jezus maakt wel duidelijk dat hij een keuze van je vraagt.

En dan is het gelukkig voor ons anders dan voor christenen in … [actueel voorbeeld uit Open Doors].

Maar ook in Nederland moet je kiezen.

  • Je kunt geen vriend van Christus en ook meteen een vriend van de wereld zijn. Wie bevriend wil zijn met de wereld, maakt zich tot vijand van God (Jk 4:4, 1 Jh 2:15-17).
  • Het geldt nog steeds: Allen die vroom en in eenheid met Christus Jezus willen leven, zullen worden vervolgd (2 Ti 3:12).
  • Wie niet zijn kruis draagt en mij op mijn weg volgt, kan niet mijn leerling zijn (Lc 14:27).

En bedenk dan maar eens eerlijk. Wat houdt mij tegen – soms, vaak, altijd – om Christus te volgen? En dan heb ik ’t niet over woorden of over je instelling. Ik heb ’t over metterdaad de Heer volgen.

Als hij me roept, ben ik bereid om te gaan. Ja, je weet dat hij ’t nooit rechtstreeks aan je zal vragen.

Maar kijk nou eens in je agenda. Kijk naar je relatie. Kijk in je portemonnee. Leg je hele leven open voor de Heer. Die ook jou roept om hem te volgen.

Wat vind je daar nou zo moeilijk in? Waar ligt voor jou de grens?

Zo heeft ieder mens z’n heilige koeien.

ChurchSign-Hamburgers-590x389

Maar je weet wat ze zeggen: Sacred Cows Make Good Hamburger.

Heilige koeien moeten geslacht en geofferd worden.

Geef het maar aan de Heer.

Het is de moeite waard.

Hij is de moeite waard.

6      Jezus volgen brengt je verder

Want Jezus zelf is verder gegaan.

Onderweg naar het kruis.

En daarna opstanding en hemelvaart.

Op weg naar de nieuwe aarde.

Binnenwerk Prentenbijbel HERZIEN B HERDRUK 5 ZONDER TEKST_Binnen

Er staat niet bij in Lucas 9 hoe deze 3 mannen gereageerd hebben.

De vraag is natuurlijk hoe jij en ik reageren.

De Here Jezus kijkt jou in het gezicht. Nu, op dit moment. En hij zegt: volg mij.

  • Volg MIJ – ik wil je redder wezen.
  • VOLG mij – met heel je leven.

Doe het maar.

Ga maar achter hem aan.

Op je eigen weg.

Met je eigen kruis.

Achter hem aan.

Ik zeg het van harte, en ik hoop jullie allemaal:

Jezus ga ons voor

deze wereld door

en u volgend op uw schreden

gaan wij moedig met u mede

leid ons aan uw hand

naar het vaderland

 

 

Geven wij de aarde op of geven wij haar door?

GKv Emmaus 5  maart 2017

de bijbel ligt open bij 2 Petrus 3

1      Doemdenken

 

 

img_20170306_0001_new

zonder dit inspirerende boek had ik deze preek niet gemaakt

 

Doemdenken. Ken je dat woord?Het is een term uit de jaren 70 en 80. Een Koot-en-Bie w

oord met een dreigende klank. We zijn gedoemd, ‘t loopt slecht met ons af. De wereld is op weg naar de ondergang. De koude oorlog. De 3e wereldoorlog. De club van Rome. ’t Loopt niet goed af met deze aarde …

Doemdenken bestaat nog steeds.

tumblr_mmhnznacc51s42sq4o1_500

De opwarming van de aarde. De ijskappen die smelten. Denk aan de Titanic – dat onzinkbare schip – dat toch lek sloeg en binnen enkele uren zonk. Hetzelfde lot staat ons te wachten als we de klimaatcrisis niet aanpakken …

Of misschien zijn we al op die ijsberg gebotst en stroomt het water naar binnen. Intussen dansen de mensen lekker door en proberen ze zo veel mogelijk mee te pikken van het buffet …

En wat doen wij?

Maken christenen zich druk over de toekomst van de aarde? Of zitten wij te bidden aan boord van de Titanic: “Heer, dit schip zal vergaan maar wilt U ons  in de hemel laten komen?”

Dat is christelijk doemdenken.

We hebben ’t toch in de bijbel gelezen:

Deze hemel en aarde worden bewaard om op de dag van het oordeel te worden prijsgegeven aan het vuur. 2 Petrus 3 vers 7.

Waar maken we ons dan druk om?

Die vraag bespreek ik in deze preek. Met de leus van het WereldNatuurFonds: geven we de aarde op of geven wij haar door?

2      Van wie is de aarde?

Goede vraag van het WNF. Maar ik denk dat je eerst een andere vraag moet stellen. Van wie is deze aarde?

We lenen de aarde van onze kinderen, hoor je nogal eens. Ze is niet van ons. Dus mag je niet alles zomaar opmaken. Bedenk dat ook je kinderen hier moeten kunnen leven.

Ik snap de intentie. Zo’n opstelling leidt vaak tot goede keuzes. Maar het klopt niet!

  • Van de Heer is de aarde, zegt Psalm 24.
  • Aan U behoort, o Heer der heren, de aarde met haar wel en wee, zingen we (NLB 978).

Daarom is het belangrijk om goed te luisteren naar wat de eigenaar zegt. Wat gaat hij met de aarde doen? Wat moet ik dus doen?

Nou ja. Dat lijkt een Titanic doemscenario.

Ooit was er een zondvloed. De wereld uit de tijd van Noach is door water overspoeld. Dat zal niet meer gebeuren. Maar wel …

De tegenwoordige hemel en aarde [waar wij wonen] zullen worden prijsgegeven aan het vuur. De hemelsferen zullen op de laatste dag vergaan [….], de aarde en alles wat op aarde gedaan is, zal platgebrand worden.

Dat zegt het woord van God. Toch?

3      … zullen gevonden worden

Dat is nog maar de vraag. De tekst van vers 10 is niet heel duidelijk. Daarom zie je ook verschil in de vertalingen.

De NBG vertaling 1951 zegt nogal cryptisch:

… en de aarde en de werken daarop zullen gevonden worden.

Door wie gevonden? De NBV legt ’t min of meer uit. Bij het laatste oordeel, door God …

de aarde wordt blootgelegd en alles wat daarop gedaan is komt aan het licht.

Als je een HSV hebt, staat er iets heel anders:

de aarde en de werken daarop zullen verbranden.

Dat komt omdat de HSV is gebaseerd op andere handschriften. De NBV noemt die variant in een voetnoot.

Dan heb je nog de Groot Nieuws Bijbel:

de aarde met al haar werken zal zich voor God moeten verantwoorden.

Zo kun je ‘gevonden worden’ ook uitleggen.

Is dat nou lekker moeilijk doen? Het maakt best verschil of de hele boel in de hens gaat – geven wij de aarde op? – of dat ons werk hier in het licht van God komt, dus wordt blootgelegd.

Vers 10 alleen is niet genoeg.

De rest van 2 Petrus 3 en de bredere context van de hele bijbel moeten uitkomst geven.

Ik noem twee bijbelteksten.

[1] Allereerst de bergrede. Matteus 5.

In de zogenaamde zaligsprekingen zegt de Heer onder andere dit:

Gelukkig de zachtmoedigen,

want zij zullen het land bezitten. Of ook:

… zij zullen de aarde beërven.

Dat wijst op continuïteit, niet op een verbrande aarde. Deze wereld is van God, van zijn kinderen en z’n kleinkinderen:

… en zijn zalig nageslacht

zal ’t gezegend aardrijk erven!

Woensdagavond DV meer over Matteus 5.

[2] Nu nog een bijbeltekst. Romeinen 8. Je weet wel, over de schepping die zucht. Door de zonde van ons mensen is de hele wereld aangetast. De schepping is ten prooi aan zinloosheid …

Maar er is hoop. De schepping zucht en puft als een zwangere vrouw die een kind krijgt. Nu de pijn maar straks de vreugde.

Ook dat wijst op continuïteit. Deze wereld zal bevrijd worden van lijden en pijn. Als Jezus komt om Gods schepping – niet te verbranden, maar – te bevrijden.

4       De zilversmid

Terug nu naar 2 Petrus 3.

Niet alleen vers 10 lijkt een catastrofe aan te duiden. ’t Gaat vaker over vuur. Gaat de aarde straks in vlammen op?

Wat voor mij nogal een ontdekking was, is dat Petrus hier de profeten citeert. Met name het laatste boek van het oude testament. Maleachi.

Lees maar Maleachi 3 vers 1-3:

31 Let op, ik zal mijn bode zenden; hij zal de weg voor mij effenen. Opeens zal hij naar zijn tempel komen, de Heer naar wie jullie uitzien, de engel van het verbond naar wie jullie verlangen. Komen zal hij – zegt de HEER van de hemelse machten. 2 Wie zal die dag kunnen doorstaan? Wie zal overeind blijven wanneer hij verschijnt? Hij is als het vuur van een smid, als het loog van een wolwasser. 3 Hij zal zitting houden als iemand die zilver smelt en het zuivert; de zonen van Levi zal hij zuiveren en zeven als goud en zilver, en dan zullen ze op de juiste wijze offeren aan de HEER.

zilversmelten

Het vuur van de zilversmid.

Een zilversmid houdt een stuk zilver in het vuur en laat het warm worden. Waarom? Om het te reinigen, is het nodig dat het in het midden van het vuur wordt gehouden, waar de vlammen het heetst zijn. Dat moet. Alleen zo wordt alle vuilheid en onreinheid weggebrand.

Maleachi heeft ’t over de Levieten. Maar je mag dat  beeld gerust in het algemeen toepassen. De Heer is als een zilversmid. Hij houdt van ons …

Gij toetst ons, Gij beproeft ons leven,

zoals men erts tot zilver smelt.

Gij die ons, aan het vuur ontheven,

gelouterd voor uw ogen stelt.

Hoe weet de zilversmid nu het juiste moment om het zilver uit het vuur te halen? Dat is heel simpel. Zodra hij z’n eigen beeld in het zilver ziet weerspiegelen, is het lang genoeg in het vuur geweest.

Zo gaat God met z’n schepselen om. Hij wil ons niet kapot maken maar louteren. Als een chirurg die z’n instrumenten ontsmet – vroeger deden ze dat met vuur – om je leven te redden.

Zo gaat God met z’n wereld om. Pijnlijk is ’t voor de Heer om in de zondvloed z’n schepping met water te overspoelen. Maar dat is niet het einde. De wereld wordt gered – alle diersoorten en de mens – door water heen (1 Pt 3:21).

Zo gaat God met deze aarde om. Hij reinigt de wereld in het vuur van de zilversmid. Alles wat op aarde gedaan is, komt aan het licht. Als je gebouwd hebt met hout, hooi en stro – en niet met goud, zilver of edelstenen – zal het vuur dat aan het licht brengen. Je wordt zelf net gered – door vuur heen (1 Ko 3:12v).

Dat is typisch onze Heer. Zo kennen we hem.

Zijn trouw duurt eeuwig. Hij laat het werk van z’n handen niet los. Psalm 138 vers 8.

5      Nooit tevergeefs

logo-RGB-DIAP-transparant

Het maakt dus wel degelijk verschil. Hoe ik eet en drink. Wat voor auto ik koop. Bij welke bank ik spaar. Hoe groen de Emmauskerk is.

Zeker, wij kijken uit naar een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Waar gerechtigheid woont. –

Maar daarom geven we deze oude aarde niet op! Hier al moeten wij gerechtigheid doen.

Nog een lesje grieks.

Die taal heeft twee woorden voor nieuw:

[1]  neos is spiksplinternieuw – een baby is neos (vandaar neonatologie)

[2] kainos is vernieuwd – je kapotte fiets met nieuwe onderdelen: hij doet ’t weer

Niet verrassend gebruikt Petrus kainos in vers 13. Jezus maakt ons nieuw, 2 Korinte 5. Ja, hij zal alles vernieuwen tot eer van God.

Dat geeft zin aan werk en school, aan kerk en kunst, aan wetenschap en politiek, aan gezin en zaken. Niets van wat je doet is zinloos. Het is waardevol en het gaat mee naar de nieuwe aarde.

Geven wij de aarde op of geven wij haar door?

We geven de aarde terug aan de Heer. Wij zijn niet meer dan rentmeesters.

We doen verslag van ons beheer.

En we hopen dat de Heer zegt: Goed gedaan! Je was een goede en betrouwbare dienaar. Wees welkom bij mijn feestmaal.

 

Samen lezen, samen delen, samen eten

GKv Emmaus 12 februari 2017

liefdesmaaltijd en avondmaal

de bijbel ligt open bij 1 Korintiers 11

9200000008614267

Een veelvraat. Een dronkaard. – Weet je over wie ik ’t heb? […] Jawel, over Jezus.

Zo zagen veel mensen hem toen. Een smulpaap die houdt van lekker eten. En hij drinkt graag ‘n wijntje, die zuiplap (Mt 11:19). –

En daar is niks mis mee.

Vorige week zei de dominee het nog. God wil dat je geniet. Dat kwam van de Prediker. Die vreemde eend in de bijbelse bijt. Maar je kunt ’t ook in de wetten van Mozes vinden.

Ik ben ’s gaan turven. Deuteronomium, de wet. Daar gaat ’t tig keer over eten en drinken:

Jullie zullen meer dan genoeg te eten hebben. Je mag offerfeesten houden. Samen eten van alles waar je hard voor gewerkt hebt. Vier feest voor de Heer, jullie God.

In die traditie staat Jezus. Het goede leven.

 

9200000059367444

inspirerend als altijd: Jos Douma

In die traditie staat de gemeente. Je leest ’t al in Handelingen 2, direct na Pinksteren:

Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen [samen luisteren naar de bijbel],

vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood [samen eten, alles delen]

en wijdden zich aan het gebed [samen bidden].

In die traditie staan wij. Alles delen in de kerk. Samen eten als kleine groep. Op maandag eten in de Emmaus met botervis en wortelstamp. Op zondag een heerlijke rijsttafel met bijgerechten. Eten is meer dan je maag vullen. Samen delen is onderlinge liefde – is genieten van elkaar en van wat de Heer ons geeft.

Krisis in Korinte

Natuurlijk is er een dun lijntje tussen eten en vreten, tussen een wijntje en een zuipfeest. Dat zie je in 1 Korinte 11.

dokus-2

Paulus is kritisch als hij ’t over hun samenkomst heeft. Noem je dat de maaltijd van de Heer?!

Op zondagavond komt de gemeente samen in ‘t huis van Fortunatus. De zondag is een gewone werkdag. Na het werk komt iedereen hierheen ‘voor het breken van het brood’. Een agapè in ’t grieks – een liefdesmaaltijd. Rijk en arm zitten bij elkaar. Eerlijk zullen we alles delen …

… ik een beetje meer dan jij!

 

De praktijk is niet zo mooi als de theorie. Als je te laat komt – wat wil je? slaven hebben niks te willen – vind je de hond in de pot. Jammer joh!

De liefdeloze liefdesmaaltijd:

Van wat je hebt meegebracht eet je alleen zelf, zodat de arme honger heeft en de rijke dronken is. Je veracht de gemeente van God want je wilt de armen vernederen.

–          Ja maar we vieren toch samen avondmaal?

–          Nou en? Des te erger! Een aanfluiting is ‘t. Wat jullie doen, is op onwaardige wijze het brood en de beker van de Heer gebruiken.

Paulus gebruikt zware woorden. In verscheidene varianten heeft hij ’t over een krisis:

  • dat er veel zieken zijn in de kerk van Korinte, sterfgevallen zelfs – is een oordeel van God
  • pas op, dat je niet veroordeeld wordt in het laatste oordeel

Ontsporingen

Als ik 1 Korinte 11 lees, valt mij op dat allerlei begrippen een eigen leven zijn gaan leiden.

schermafdruk-2017-02-13-06-49-45

Het Avondmaal

Al vieren we het ’s morgens of ‘s middags, het blijft avondmaal.  De maaltijd van de Heer, zegt Paulus. Ons ieniemienie brokje brood en slokje wijn zijn sowieso geen maaltijd. Laat staan een feestelijk  avondeten.

Op onwaardige wijze

Paulus’ kritiek op de liefdeloze manier waarop de Korintiers hun samenkomst hielden – dat is onwaardig en onvanpas – is veranderd in de vraag of ik als zondig mens wel aan de tafel van Christus komen mag – ben ik niet onwaardig?

Een oordeel eten en drinken

Bij de Heer aan tafel komen kan gevaarlijk zijn, waarschuwt Paulus. Je kunt niet ‘de dood van Christus verkondigen’ en tegelijk zo liefdeloos je medechristenen behandelen. – Dat heeft in refo kringen geleid tot avondmaalsmijding: pas op, je kunt je een oordeel eten en drinken.

Zelfbeproeving

Dus moet je als christen je goed voorbereiden. Toets jezelf en vraag je af of je wel avondmaal durft te vieren. – En als kerk moet je de wacht betrekken bij de tafel. Vandaar een fenomeen als tafelwacht en een ‘avondmaalsbriefje’.

Ik noem het ontsporingen. Want …

  1. de Heer zelf houdt z’n tafel heilig, dat hoef ik niet te doen
  2. het punt bij zelfbeproeving is niet of maar hoe ik aan de maaltijd deelneem
  3. het woord ‘onwaardig’ is geen bijvoeglijk naamwoord maar een bijwoord
  4. de gemeente van Korinte maakte fouten maar was niet fout; 1 Korinte 11 komt na hoofdstuk 1:

4 Ik dank mijn God altijd voor u, omdat hij u in Christus Jezus zijn genade heeft geschonken. 5 Door hem bent u in elk opzicht rijk geworden. Alles wat u zegt en al uw kennis 6 bewijst dat het getuigenis over Christus bij u verankerd is, 7 en hierdoor ontbreekt het u terwijl u op de komst van onze Heer Jezus Christus wacht, aan geen enkele gave van de Geest. 8 Hij is het ook die u tot het einde toe de zekerheid geeft dat u geen blaam zal treffen op de dag van onze Heer Jezus Christus. 9 God, door wie u geroepen bent om één te zijn met zijn Zoon Jezus Christus, onze Heer, is trouw.

Welkom aan tafel

P1020856.JPG

Ik ben opgegroeid in Enschede. Wij kerkten in de Noorderkerk bij ds. Isaak de Wolff. Vooral bij het avondmaal duurde de dienst heel lang …

Af en toe kwam er een zwerver in de kerk. Het leek een zeeman, pet op, onverzorgde baard. Wij noemden hem Daantje – naar het boek van Leonard Roggeveen.

3f47d890-4544-0130-e4d0-00505694738d

Op een keer ging Daantje aan het avondmaal. De hele kerk hield z’n adem in. De ouderling bij de tafel liet hem passeren. De dominee zag hem en zei niks. Daantje at en dronk … en hij bleef in leven!

Natuurlijk, geweldige discussies achteraf. Wat de tafelwacht had moeten doen. Ds. De Wolff had hem moeten wegsturen. De tafel van de Heer ontheiligd. Enschede in opschudding.

In de hemel was het feest op die dag. Over die oude zondaar die tot inkeer gekomen was.

Ik hoop op veel Daantjes in de Emmauskerk.logo-aan-tafel

Wil je ‘de dood van de Heer verkondigen’, vers 26? Geloof je in Jezus Christus die aan het kruis – niet alleen de wereld redde, maar ook – jouw zonden op zich nam? Welkom aan tafel! Wil je meedoen met je broers en zussen, ‘het lichaam van de Heer’, vers 29? Hand of voet, wie je ook bent, GKv of niet, welkom aan tafel!

Dankgebed

Dank u Heer, voor uw ruime uitnodiging naar uw tafel en uw opdracht om u te gedenken.

Help ieder van ons om persoonlijk antwoord te geven […]

Geef dat we als gemeente en als GKv niet blijven steken in discussies over toelating.

Help ons om als het lichaam van Christus op een waardige wijze uw dood te verkondigen.

Totdat we samen met heel uw kerk in volmaakte eenheid uw feest mogen vieren. Amen.

Wijsheid voor de eenvoudige

Tine van de Wal 19.10.1928 – 27.01.2017

GKv Emmaus 2 februari 2017

de bijbel ligt open bij Psalm 19

Tine.jpg

Zo zitten we hier bij elkaar vandaag. Ieder met z’n eigen herinneringen. Wil, jij bent denk ik de enige die haar als kind hebt meegemaakt. Dan is er de familie Van de Wal. Jullie vader Sinus en Tine hebben samen in een tweede huwelijk ‘een tiental mooie jaren’ gekregen. Later kwam Tine in Bergen op Zoom wonen. Wat een intensief contact was er toen met Wil, met Carla en Teun – mooi hoe jullie haar kist de kerk ingedragen hebben – de laatste eer …

En dan deze kerk, de Emmaus, waar Tine haar vaste plekje had. Ze hoorde erbij. In de ‘kleine groep’ deed ze volop mee. Bezoek werd altijd overladen met koek en cake. Welkom!

Elke tweede donderdag hebben we hier een bijbelstudie. Tine was erbij en echt aanwezig. Ik weet nog die keer dat ze vertelde over Pesach – natuurlijk, Israel! – en ons letterlijk matses en bittere kruiden liet proeven. Creatief!

Ze wilde erbij zijn. De gebedsgroep. Schrijfactie Open Doors. Week van Gebed. Tot ze niet meer kon. Zoals iemand me mailde deze week:

Ze zag er keurig uit met kapsel, make-up en manicure. Ze ging met haar tijd mee, met een computer en een mobieltje.

Wat een bijzondere vrouw was tante Tine.

  • Een sterke vrouw die volop genoot van het goede leven. Een wijntje of sherry. Een middagje bridge. Verre reizen.
  • Maar wat ik ook hoor deze week – van de naaste familie, van kerkleden – is dat ze niet zoveel van zichzelf liet zien. Haar kennis zat in haar hoofd – mailt iemand – ze liet zich niet zo gemakkelijk in haar hart kijken.

Tine2.jpg

Zo heeft Tine ons een aantal losse briefjes nagelaten. Aan de hand daarvan konden we deze rouwdienst plannen. – Maar nooit heeft ze dat met Wil of met Carla besproken.

Een sterke vrouw. Met duidelijke standpunten. Ook een kind van haar tijd. Je gevoelens, daar praat je niet zomaar over. Hoewel, ouderling Wijnand wel emotie merkte toen hij haar op het ziekbed / sterfbed bemoedigde met de bijbel en met haar ging bidden. Ook diaken Lucas had die ervaring. De Heer raakte Tine’s hart aan.

Waarom ‘preek over Psalm 19’?

Wat wil Tine ons meegeven vandaag?

Misschien wel dit:

bergenopzoomgoudbaard-89e8_1

Kijk uit je ogen dan zie je Gods glorie.

Ik zie haar zitten in de Zonneweide. Wat een magnifiek uitzicht door die mega ramen. Is dat niet prachtig? De zon komt op maakt de morgen wakker … dat is Psalm 19:

Zoals een bruidegom

blij uit zijn kamer komt,

gaat hij zijn wijde baan.

Wie goed kijkt, ziet Gods glorie. In de zon die vurig als een jonge kerel van oost naar west over de horizon stuitert.

Zo vrolijk als een held

die tot de zege snelt,

roept hij de nieuwe morgen.

Wat valt er veel te genieten! De schepping van God is een preek zonder woorden. Tine heeft in haar leven heel wat waardeloze preken gehoord – maar die woordeloze preek verstond ze goed.

Kijk uit je ogen dan zie je Gods glorie.

Heb jij Gods glorie al gezien? Ons leven is zo jachtig. We kijken op schermen. We checken de mail. Druk druk druk. Wie kijkt er nog om zich heen?

Sta eens stil. Kijk omhoog naar de zon. Of naar de sterren ’s nachts. Zie de grootheid van God. En eer je schepper.

Dat is de eerste les. De schepping is als een boek waaruit je God mag leren kennen.

Schermafdruk 2017-02-01 15.22.34.png

Maar het boek van God heeft twee delen. De natuur en de schriftuur. We kennen God uit 1. de schepping en 2. de bijbel. Die beide vind je terug in Psalm 19. En in het leven van Tine.

  • Ze hield van reizen. Maar dat Suriname in haar hart was gekropen – dat was ook en vooral het zendingswerk daar. Gods woord.
  • Ze was een wijze vrouw. Dat was meer dan de levenservaring van een 80-plusser. Het was een wijsheid, gevoed door de bijbel.

Wijsheid voor de eenvoudige.

Zo staat het op de rouwkaart:

De wet van de Heer is volmaakt:

levenskracht voor de mens.

De richtlijn van de Heer is betrouwbaar:

wijsheid voor de eenvoudige.

De eenvoudige. Dat slaat niet op je afkomst, je opleiding, je sociale status. Zonder God ben je niks – wist ook Tine – de bijbel maakt je wijs.

Des Heren woord is goed,

wie zijn bevelen doet,

diens hart wordt opgetogen.

Zo was het met Tine. Ze zag Gods glorie in z’n schepping. Ze leerde Gods liefde in Christus uit de bijbel. Dat raakte haar. Al sprak ze daar niet zo gemakkelijk over. Jezus haar redder.

Vandaag kijken we terug op haar lange leven. Een rijk leven heeft ze gehad. En dat bedoel ik niet per se letterlijk. Maar zoals Psalm 19:

De voorschriften van de Heer zijn waarachtig,

rechtvaardig, geheel en al.

Ze zijn begeerlijker dan goud,

dan fijn goud in overvloed …

 Wat wil je meenemen vandaag? Tine heeft ons Psalm 19 meegegeven. Maar wat wil je uit haar erfenis meenemen?

  • Je mag kiezen tussen de bijbel en goud.
  • Kies je de bijbel of goud in overvloed?
  • Gods woord of fijn goud in overvloed?

Tine heeft het goede deel gekozen. Zo gaf God haar levenskracht. Jezus geeft haar het eeuwige leven. Met hem op de nieuwe aarde.

Dat leven is er voor ieder van u, van jullie. Het woord van de Heer geeft je leven glans. Jezus is in staat om ook jouw ‘ziel te verkwikken’ om het in bijbelse taal te zeggen.

Dan word je als die bruidegom uit Psalm 19. Je gaat fluitend je weg. Want Gods geest woont in je. Je hart wordt opgetogen!